W prawie polskim obowiązywała zasada, że spadek dziedziczą zstępni – synowie zmarłego w częściach równych. Kobiety są wykluczone z dziedziczenia ze względu na istniejący system posagowy. Od XIII wieku w dziedziczeniu beztestamentowym biorą udział również krewni boczni, pod warunkiem, że krewni wyższego stopnia nie dożyli chwili otwarcia spadku. Zanim to nastąpiło – spadek stawał się puścizną, przechodził na własność panującego, stąd naciski na zmianę prawa.
Małżonkowie nie dziedziczą po sobie – majątek mężczyzny przypada synom, kobiety – córkom.
Przyjęcie spadku w sposób prosty przyjmowany w Polsce – spadkobierca odpowiada za długi spadkodawcy nawet swoim majątkiem lub majątkiem i inwentarza (spadkobierca ponosił odpowiedzialność za wszelkie długi tylko i wyłącznie masą czynną spadku, a nie majątkiem, który miał przed dziedziczeniem)
