Umowy
Długi czas istniało przekonanie, że jednak powinien być jakiś dowód, dlatego nazywano je umowami gołymi. Aby umowy dawały pewność w XIII w. składano oświadczenia na piśmie. Zanim to nastąpiło, należało je utwierdzać, aby były ważne i skuteczne, należało je potwierdzić w celu wywołania jej ważności. Nie była możliwa do zaskarżenia i odwołania. Potwierdzenie skutkowało niewzruszalnością i niezmiennością. Następowało ono zazwyczaj w drodze przysięgi, klątwy (często na Boga). Instytucja współprzysięgi, czyli przysięganie przez świadków, którzy przyrzekali to samo, co dłużnik (potrzebna np. przy składaniu przysięgi przy świadczeniu wartym więcej niż 20 grzywien) i rękojestwa działała także na gruncie prawa procesowego. Mogła to być także lid, wypitka czyli wspólne biesiadowanie jak również przybicie – nie było ważnej umowy bez przybicia.
Did you enjoy this post? Why not leave a comment below and continue the conversation, or subscribe to my feed and get articles like this delivered automatically to your feed reader.
Comments
Nikt tego jeszcze nie skomentował.
Dodaj komentarz