Zobowiązania w średniowieczu istniały, choć nie w takim wymiarze jak w prawie antycznym. Jest to stosunek prawnym miedzy wierzycielem i dłużnikiem, z którego wynika obowiązek spełnienia świadczeniem, polegającym na działaniu lub zaniechaniu działania. Możemy wyróżnić strony, przedmiot i treść danego zobowiązania (stosunku prawnego). Oderwanie długu od odpowiedzialności oznaczało, ze dłużnik miał dług, ale kto inny był odpowiedzialny, aby ten dług spełnić. Jeżeli pojawiła się osoba odpowiedzialna, a była Ina niż dłużnik, to właśnie na nim ciążył obowiązek spełnienia świadczenia. W prawie ziemskim były słabo rozwinięte, lepiej się miały na gruncie prawa miejskiego. Prawo ziemskie regulowały stosunki wynikające ze stosunków ziemskich i własności. W stosunkach miejskich, zwłaszcza po okresie lokacyjnym, gdy miasto odgrywało ponownie większą rolę w działalności państwa, stosunki zobowiązania rozwijały się. Szło to ku temu, by scalać odpowiedzialność z długiem.
