Źródłami zobowiązań w średniowieczu były przede wszystkim umowy zwane ślubami lub zmowami przyjmowały różną postać. Mogą mieć charakter umów realnych ich skutek w postaci przejścia prawa wywołany przez faktyczne działanie, czynność realna, wydanie rzeczy z ręki do ręki np. umowa przechowania, obecnie: przeniesienie własności rzeczy oznaczonych co do gatunku lub rzeczy przyszłych. Mogły mieć charakter umów formalnych – istota jest oparcie na ścisłym formalności, na symbolice tej czynności. Prawa charakteryzowało się w różnych dziedzinach na symbolice dokonywania określonych aktów, mających skutek wywołać. Umowa formalna była wieloetapowa składała się z ślubowania wiary, wadiacji. Mamy również umowy konsensualne, które skutek prawny wywołują poprzez zgodne oświadczenie woli, poprzez porozumienie, bez potrzeby wydawania rzeczy.
